Mirza’lı Bir Gün

23 Kasım sabahı soğuk ve bir hayli telaşlı bir gündü 9 aydan fazla bir süre beklediğimiz oğlumuzun doğum günü kavuşmamıza az kalmıştı. Heyecandan zaten kanımız çekilmiş iken bu soğuk da cabası idi. Sabahın ilk saatlerinden başladı zorlu süreç sancılar ve tekrar sancılar acılı kısımları geçiyorum doğumhane ye girişte gözler bir hayli nemli idi. Kapıda beklemenin sancısı içeride olandan daha zor içerideki doğum sancısı çekse de biliyor kapının önünde kalanlar için her şey belirsiz doğum nasıl olacak diye düşünürken bir sessizlik… toplumsal yapılaşmadan olacak ki eflatun rengini kız rengi diyerek eflatun bir havluya sarılmış bebeyi gördüğümde bakın bir kız çıktı dedim. Nereden bilebilirdim ki benim oğlum olduğunu soyadımı telaffuz ederek hemşire yok mu kimse ya diye şaka ile karışık bir serzenişte bulundu.Heyecan umut mutluluk kelebekler bir tarafta hastane kokusu asansör soğukluğu bir tarafta arasında kalmış ben en salak en masum halimle vurulmuştum eflatunun içine…Bir mutluluk sardı ki eflatun yavrusuydu…

Reply